Al weer 2 jaar oud

En zo begon het avontuur

WoW, wat gaat de tijd toch snel. Het is al weer 2 jaar geleden dat onze Luna drachtig was van 8 mooie bolletjes wol. Gelukkig hebben we zelf ook een pup uit het nest gehouden en daar zijn we dolgelukkig mee. Livia is een super lieve teef met een zacht karakter. Ze weet duidelijk wat ze wilt en is erg leergierig. Het liefst loopt ze de hele dag buiten zelfs als het regent of sneeuwt. Dan zit ze op haar favoriete plekje in de tuin en kijkt- en luistert ze wat er om haar heen gebeurt. Zodra ze het idee heeft dat er iets niet klopt, laat ze even haar zware blaf horen zoals een echte Hovawart dit doet. Maar ook samen met Luna ravotten en rennen tijdens een wandeling vindt ze heerlijk en bij thuiskomst kruipen ze samen op de bank. Prachtig om te zien hoe fijn ze het samen hebben. Echte maatjes!

Even samen stukje wandelen in de regen
v.l.n.r. Livia, Luna
Froh Lena samen met haar vrienden
Jorp

In de ochtend van 19 maart kregen we een bericht van de Lammert & Mini dat het niet goed ging met Jorp. Hieronder het verhaal.

Op donderdagavond 18 maart is onze Jorp, Lyam van de Linge Staete, aan onze aandacht ontsnapt en voor ons huis vermoedelijk aangereden. Vermoedelijk omdat we niets gehoord of gezien hebben en niemand zich gemeld heeft. Normaal reageert Jorp heel goed op de fluit, maar deze avond niet. Toen we in de schemering hem zagen wankelen op de weg wisten we gelijk: dit is niet goed. We konden hem op afstand ruiken. Zijn ontlasting lag verspreid over de weg en zijn vacht zat vol met poep. Ëénmaal in huis viel hij om en zijn pupillen werden heel groot. Hij gorgelde wat en de slijmvliezen werden bleker en bleker. Duidelijk was dat hij in een shock geraakte. De dierenkliniek gebeld en we konden direct komen. Röntgenfoto’s en echo gaven en slechte diagnose. Wond aan het hoofd, bloed in het oog, gekneusde long en bloedingen in de buik. Hij kreeg medicatie, pijnstillers en infuus. Hij moest opgenomen worden en gedurende de nacht onder observatie blijven. Na veel overleg kwam het team met het advies om naar Utrecht of Amsterdam af te reizen……… Kort daarop nam onze dierenarts een beslissing: Jorp mocht de nacht in eigen kliniek blijven. De lange reis zou misschien te belastend zijn. Met een camera en microfoon op hem gericht zou het team ook op afstand hem in de gaten houden. Om 23:00 uur is de situatie nog zeer kritiek. Maar gelukkig: om 02:30 uur kregen wij een app-je. Jorp heeft bewogen en “het gevaar wijkt”. Geprobeerd nog even wat te slapen, maar in dergelijke gevallen doe je echt geen oog dicht! Om 07:00 uur belde de dierenarts weer. Jorp had zich verplaatst en ze wilden hem laten plassen. Om 09:00 uur zou het team weer overleggen. Om 10:00 uur weer telefoon. We mochten Jorp ophalen en hem thuis, zo rustig en voorzichtig mogelijk verzorgen. Wat een blijdschap en opluchting!! Gelukkig is Jorp na twee weken weer volledig hersteld en gaat weer als een echte Hovawart te keer. Wij zijn, evenals het team van de kliniek, verbaasd dat hij zo snel zo sterk terug is. Nu wordt hij twee. En daarmee ook wat volwassener of komt dat door de nare ervaring? In ieder geval wensen wij dit niemand toe, is hij bij ons en we hopen dit NOOIT weer mee te maken.

Hier krijgt Jorp vandaag op zijn verjaardag extra knuffels van zijn vriend Kees
Leff in de achtertuin
Lex
Kijk eens wat ik van mijn baasjes heb gekregen voor mijn verjaardag
Geen tijd verliezen met kaartjes eraf halen …. Party time
Jay
Leevi met zijn favoriete speeltje
Lara

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *